lunes, 5 de diciembre de 2011

Lunes gris.


Bajo mi cama, guardo
la esfera de cristal.
Mi almohada
Contiene tus sonrisas.
Es un lunes gris.
Y en  la esfera
También hay niebla.
Tan solo me quedan
tus sonrisas.
Déjame dormirme
En la comisura de tus labios.
Estrecharme entre tus brazos.
Y sentir tu calor.
No dejes que se acerque a mí,
Hoy no,
Hoy no quiero sentir el frío.

Rosa reseca.


A rosa reseca
Fica en repouso
Entre follas de sabiduría. 
Gárdoa.
Non me desfarei dela,
Non desbotarei a ilusión
De volver a terte outra vez. 



miércoles, 23 de noviembre de 2011

Por una sonrisa.



Bajo la oscuridad de la luna en su ausencia, un halcón gira torno al sombrío tejado, de una abandonada casona.
Lo miro, y sonrío.
Que extraño, el halcón aturdido sonríe a la par.

-¿Pero niña, que haces ahí?
-Oh, verá usted, estoy admirando su magnificencia.
-¿Es que no te das cuenta? ¡Estás en medio de la carretera!
-¡Vaya, que despiste! Muchas gra…
-¡Cuidado pequeña!
 
Tras lo sucedido, aquel hermoso halcón azul, jamás volvió sus alas a desplegar.
Guarda luto de vuelo, por el alma, de aquella dulce chiquilla, que la vida dio, por tan solo una mirada.

martes, 22 de noviembre de 2011

Rosa Mollada.


Chove
E a roseira fica mollada.
Espiñas
Cubertas de choiva.
Follas
Repletas de pingas.
E ti, miña namorada,
Queres esta rosa mollada?

Regueiro infinito.

Camiño
E deixo tras de min
Un regueiro
 regueiro incomprensible,
Cheo de verbas,
Cheo de anceios.
A miña sucesión
De pensamentos.
Inconfundible rebumbio
De ausente control.
E…
Xusto no intre
No que vou recoller,
Chegas ti,
Apareces na porta
Da miña mente,
E reméxelo todo
Como se non houbera mañá.
Por iso te quero,
por iso ti me rexeitas.
E cada nanosegundo que pasa
Aínda te Quero máis,
Entón ti voltas rexeitarme,
E eu volto a quererte máis…
E…
Por se non te decataches,
No que levo contado…
Miña rula,
¡QUÉROTE!  



lunes, 21 de noviembre de 2011

22.00-00.00



E xa son as 22:00
Miña avoa agarda na casa

Entre leda e inqueda.
Meixelas rosadas. 

                                                                        
-Pero nena. De quen é ese paraguas?
-Dunha amiga avoa, dunha amiga
-Ah!
-É laranxa!
-Si avoa si, é laranxa.
-Que sorpresa!
 Non te esperaba tan pronto!
-Avoa… levas 2 horas agardándome…
-Perdoa, é que o laranxa do paraguas desconcéntrame.  



 Pero cóntame neniña, que fixeches hoxe?
-Pois non moito… atoparme co amor…
-Oh! E… e ía vestido de azul?
-Vestida*, si ía de azul.
-Que bonito, a miña netiña querida, por fin atopou o amor.
-Avoiña, se eu quérote, pero, as pastillas amarelas aquelas, hoxe…
Tomáchelas?

E pasan das 12:00
Miña avoa durme no leito
Entre durmida e esperta
Meixelas quentiñas.





viernes, 18 de noviembre de 2011

Cada grano de amor.


Cada grano de arena,
De aquella  playa desierta
Iba llenando mi corazón.
Corazón vacío,
Que se comenzaba a llenar.
Grano a grano,
Beso a beso.
Cogías un grano
Y otro.
Todos en mi corazón.
Recuerdo tu sonrisa
Cuando me llenaste el corazón.
Recuerdo perfectamente mi corazón,
Cuando descubrió tu amor.